ديدگاههاي تفسيري امام رضا (عليه السلام)
1ـ تفسير قرآن به قرآن
امام رضا عليه السلام با اشراف به همه آيات قرآن در مرحلهي نخست آيات قرآن را با استفاده از خود آيات تفسير و روشن ميساختند. براي مثال در یکی از مناظراتی که امام عليه السلام با علما داشتند و البته با حضور مأمون انجام میشد، بحث به اینجا رسید که علما از امام درباره آل محمّد پرسیدند که منظور از آل چه کسانی هستند؟ امام عليه السلام آیات اول تا سوم سوره یس را تلاوت فرمودند و از علما پرسیدند: بگویید ببینم منظور از یس چیست؟ علما گفتند: یس، محمد است و کسی شک در این باره ندارد. حضرت رضا عليه السلام فرمودند:
«خداوند به محمد و آل محمد فضلی عنایت فرموده است که هیچ کس به کنه وصف آن نمیرسد. مگر کسی که خوب در آن بیندیشد. زیرا خداوند به هیچ کس جز انبیاء خود سلام نداده است. خداوند میفرماید: «سَلَامٌ عَلى نُوحٍ فىِ الْعَالَمِين» [1] و نیز فرموده است «سَلَامٌ عَلىَ إِبْرَاهِيمْ» [2] ، «سَلَامٌ عَلىَ مُوسىَ وَ هَرُون» [3] ،ولی نفرموده است سلام برآل نوح، سلام برآل ابراهیم، سلام بر آل موسی و هارون، ولی فرموده است «سَلَامٌ عَلىَ إِلْيَاسِينَ» [4] .
2ـ روش تفسير روايي
یکی دیگر از روشهای تفسیری امام رضا عليه السلام تفسیر قرآن به سنت و روایات است، اگرچه سخنان همه آنان خود حجت و مصداق سنت است، اما آنان در تفسیر خود به سنت پیامبر و امامان قبلی (آبا و اجداد خود) استدلال میکردند.























