...حرم كه باشي فرقي نمي كند...

حرم كه باشي فرقي نمي كند كه هستي و كوله بار گناهت چه اندازه سنگين است،
همين كه زائري كفايتت مي كند تا نگاهت كنند!

حرم كه باشي فرقي نمي كند كه هستي و كوله بار گناهت چه اندازه سنگين است،
همين كه زائري كفايتت مي كند تا نگاهت كنند!

سر از لبريزي نامت چنان مسرور مي رقصد
كه جشن گندم است انگار، دارد مور مي رقصد
چه كرده جذبه چشم تو با آغوش اين غربت
كه زائر قصد اينجا مي كند، از دور مي رقصد

كاش يك شب باز مهمان دو چشمت میشدم
ريزه خوار مشرق خوان دو چشمت میشدم
كـاش يك شب میگذشتم از فراز چشم تو
گرم گلگشـت خـراسان دو چشمت میشدم

کعبه ولا،سعی مبتلا،حج ما فقیران
حضرت رضا،پور مرتضی،ملجأ اسیران
آمدی و چشمم گریه شد برایت
مقدمت مبارک،چشم دل سرایت

"وقتي متولد شد دست هايش را بر زمين گذشت سر به سوي آسمان برداشت و لب هايش را تکان داد امام کاظم (ع) وارد شدند و فرمودند: اي نجمه، کرامت پروردگار گوارايت باد. با تولد او خدا بر جهانيان منت گذاشت و عالمي به نور وجودش روشن شد. روشن از نور وجود کسي که صادق آل رسول نيز آرزوي ديدارش را داشت." اين روزها آن يادها تازه مي شود، همه امام را مي خوانند به هر جا مي رويم و مي نگريم ناگهان دست ها روي سينه قرار مي گيرند و لبان معطر مي شود در رقص کلماتي که جاري مي شود :
السلام عليک يا اباالحسن يا علي بن موسي الرضا (ع)
در کوي رضا سرود جان مي شنوم آواز پر فرشتگان مي شنوم
بنشسته به هر کرانه پاکان به دعا لبيک خدا از آن ميان مي شنوم


اماما در لحظه لحظه زمان حضور در پيشگاه سراسر عظمت تو را مي طلبم
و در وادي فرو رفتگان در سياهي تو را مي جويم
كه نجات بخش بي كسان باشي و مرهم رنجوران . ديدارت را آرزومنديم


سلام آقاي من، كه همگان مرا به نام تو ميشناسند.سلام آقاي من كه به انگشت اشاره كه بخوانيام، شتابان مسافر ميشوم و تا قاف عشق رحلت ميكنم!
ديار
مرا ببين، اگر حرارت بازدم مسيحايي تو بر سرزمين من نبود، تا حال در اين
انجماد نام تو نبردن، خون از رمق دويدن در رگهاي اين جامعه و سرزمين
ميافتاد.
سلام و ارادت كه نبايد هميشه از نزديك باشد. از راه دور هم
ميشود، نه؟! از اين راه دور سلامت ميكنم كه اگر دستم را نگيري، به كه دل
خوش كنم؟ به كدام همراه، دست اعتماد دهم؟ پشت سر كدام رفيق راه بيفتم؟ پس
مرا با خودت محشور كن كه اين دنيا، صحراي محشر است! همه كلاه خود را
چسبيدهاند، تا باد نبرد!

به نيت حرمت، به نيت ضريحت، به نيت آرامشي كه پس از زيارت تو در دلم سكني ميگزيند...
اللّهمَّ
صَلِّ عَلي عليبن موسيالرّضا المرتضي الإمام التّقي النّقي و حجّتكَ
عَلي مَن فَوقَ الأرض و مَن تحتَ الثَّري الصدّيقِ الشّهيد صلوة كثيرةً
تامَّةً زاكيَةُ مُتواصِلَةً مُتواترَةً مُترادِفةً كافْضلِ مَا صَلَّيتَ
عَلي أحَد مِن أوليائكَ...
عاشق شدهام نه؟... تو هم اين را
فهميدهاي؟... ميگويند وقتي عاشق باشي، همه لحظات زيستنت ميشود دست و پا
زدن پي معشوق؛ لحظه لحظه نفسهايت او را ميجويند... ميخواهي بيابياش و
بماني با او...

چه حلاوتي دارد / استلام حجرالاسود / و چه شيرين کام مي شوند حاجيان / که روي سپيد مي کنند / به استلام حجر / و سعيد مي شوند / در بندگي / شيرين کام مي شويم / ما فقيران / به استلام سنگ هايي که بر ديوار شماست / و به درهايي که بر حرم شماست / من و ما و همه آناني که مي آيند / اين شيريني را در کام جان حس مي کنيم / وقتي دري را / ديواري را / سنگي را / در حرم شما به آغوش مي کشيم / و چقدر اين سنگ ها / اين درها / اين ديوارها / حلاوت مي دهد و آرامش / که هم کامت شيرين مي شود / و هم جانت / استلام مي کنم در و ديوار حرمت را / يا علي بن موسي الرضا(ع) / و هر جاي بدنم را / و روحم را و جانم را / که درد مي کند / که از بيماري عذاب مي کشد / به در و ديوار تو / استلام مي دهم / و حس مي کنم / يک حس نوراني / يک آرامش بهشتي...


چگونه از شما بگوييم و چه بگوييم، آقا!؟
كه زيباتر از پرواز كبوتران برگرد حرم شما باشد؟
چگونه به سخن درآوريم و به تصوير كشيم كه شايسته و ذره اي از درياي حقيقت را بازگو باشد.
یا ضامن آهو

صلّی الله علیکَ یا أبالحسن، السلطان یا علیّ بنِِ موسی الرّضا
ای کاش کبوتر حریمت باشم
یا هم نفس صبح و نسیمت باشم
از چشم دلم بیا و بردار حجاب
تا زائر چشمان رحیمت باشم

یا رضا جان کن مدد بر خوانِ تو مهمان منم
در شبِ میلادِ تو دلْتشنهی درمان منم
دست من از عیدی لطف و شفاعت خالی است
پادشاهی من گدایم، دست بر دامان منم

استادفاطمي نيا درباره ارمغان زيارت حرم رضوي و ويژگي زيارت خوب فرمودند: هر کس به حرم امام رضا(ع) مشرف مي شود، يقين بداند توي کاسه اش چيزي مي ريزند ... منتها وقتي رفتي، عرض حاجت و توسل کردي، منتظر باش آن ها هر چه بريزند تو پياله... در خدمت حضرت آقاي بهجت بودم، شخصي آمد و گفت: مي خواهم بروم حرم چه کار کنم؟ ...فرمودند: من بيشتر از آن چه در مفاتيح نوشته بلد نيستم، اما وقتي مي رويد آن جا، اتصال قلب به لسان باشد. [حضور قلب داشته باشيد و دل تان همراه زبان و گفتارتان باشد. ]/برگرفته از کتاب «نکته ها از گفته ها» - دفتر اول - ص۵۶


در حالي که در بسياري از آيات قرآن کريم مي خوانيم پيامبران به قوم خود مي گفتند: پاداشي از شما در برابر دعوت رسالت نمي خواهيم و پاداش ما تنها بر عهده پروردگار عالميان است، «و ما اسئلکم عليه من اجر ان اجري الا علي رب العالمين» (شعرا/ آيه هاي ۱۰۹، ۱۲۷، ۱۴۵، ۱۶۴ و ۱۸۰) و حتي به پيامبراعظم(ص) هم شبيه به اين مضمون فرمان داده شد که «قل لااسئلکم عليه اجرا ان هو الا ذکري للعالمين؛ بگو من در برابر اين رسالت از شما مزدي درخواست نمي کنم، اين رسالت (و يا قرآن) جز تذکري براي عالميان نيست.» (انعام/۹۰)، در آيه شريفه ۲۳سوره شوري خداوند، اجر و مزدي براي رسالت پيامبراسلام(ص) معين کرده و فرموده است: «قُل لا اَسئَلُکم عَلَيهِ اَجراً اِلاَّ المَوَدَّةَ فِي القُربي؛ بگو من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي کنم، جز دوست داشتن نزديکانم.»...

هنوز به حرم نرسیده بود نمی دانست مسیر باقی مانده را چگونه
بپیماید زیرا صبری برایش باقی نمانده بود گاهی به این فکر می کرد که آیا
واقعا در مسیر راه حرم است؟اینها خواب نیست؟ آنهمه بی تابی و انتظار به
پایان رسید؟ امروز برای اولین بار بعد از سالها به زیارت حرم ضامن آهو (ع)
می رود وقتی به در ورودی می رسد ناگهان آسمانش باریدن می گیرد و بغض گلویش
همچون رعد و برق صدایی عظیم دارد.
چقدر لذت بخش و آرامش دهنده است
که خودت را در حرم رضوی ببینی و در واقع حس کنی که با آنهمه بدی و گناه
لیاقت اینجا را نداشتی اما امام تورا طلبید، آری این تو هستی که با همه
ناشایستگی ها به اینجا دعوت شده ای، امام تو را پناه می دهد و فرصتی که حس
آرامش و بی گناهی را حس کنی،حس عظمت مهربانی و پناه، حسی آنقدر بزرگ و
آسمانی که به محض درک آن، آسمان چشمانت بارانی می شود و تو از خودت سوال می
کنی آیا لیاقت دریافت اینهمه مهربانی را داشتم؟

1- امام باقر(ع)، از جدّش، از اميرالمؤمنين(ع) نقل كرده است كه پيامبر(ص) فرمود: پاره اى از پيكر من در خراسان دفن خواهد شد، هر گرفتارى كه او را زيارت كند، خدا ناراحتى او را برطرف سازد، و هر گنهكارى كه به زيارت او رود، خداوند گناه او را ببخشد. عيون اخبار الرضا(ع) 2:257؛ امالى صدوق:119
2 ـ ابوهاشم جعفرى گويد: از امام جواد(ع) شنيدم كه فرمود: ميان دو كوه طوس، پاره اى است كه آن را از بهشت ستانده اند، هر كه بدان جا درآيد، روز رستاخيز از آتش ايمن خواهد ماند. عيون اخبارالرضا(ع) 2:256

امروز به یاد امام غریب خودمون امام رضا(علیه السلام) افتادم ....غروب غربت حس خاصی را در وجود ذره ذره وارد می کند ...دل گرفته آدمی به این راحتی ها باز نمی شود حس قریبیه،این غربت ودور ی از کبوتران حرم وگندم های زرینش.....زمزمه ای با ضامن آهو :ما امروز نیازمان به دعایت که برایماهم ضامنی باشی تا شاید فراخی حاصل شود بیشتر است....الهی آمین

علامه می فرمودند: " همه ی امامان علیهم السلام لطف دارند ، اما لطف حضرت رضا علیه السلام محسوس است. " و در نقلی دیگر، بیان می کردند : " همه ی امامان معصوم علیهم السلام رئوف هستند، اما رأفت حضرت امام رضا علیه السلام ظاهر است. "
و نیز می فرمودند : " انسان هنگامی که وارد حرم
رضوی علیه السلام می شود، مشاهده می کند که از در و دیوار حرم آن امام(ع)
رأفت می بارد. "
ایشان هر ساله به مشهد مشرف می شد حتی در پنج، شش ماه آخر عمر با همه ی کسالتی که داشت به مشهد مشرف شد.

نیکی، دلها را نرم و مهربان میکند. خداوند، انسان نیکوکار و مهربان را در ردهی انسانهای باتقوا قرار داده است. دل انسان بر محبت سرشته شده و نیکی در دلها بسیار تأثیرگذار است. کسی که به همنوع خود بدون درنظر گرفتن ویژگی و مقام و جایگاه نیکی میکند، دیگران را به بندگی خویش درمیآورد و مخالفان خود را با خود همراه میکند.
امام رضا(ع) در این باره فرمودهاند:سرآمد خردمندی (پس از ایمان به خدا ) مردمدوستی و نیکوکاری نسبت به همگان است؛ خواه نیکوکار باشند و خواه بدکار."عیون اخبارالرضا، ج2، ص 35"...

فضيلت زيارت آن حضرت بيش از آن است كه به شمار آيد،و ما در اينجا تنها به ذكر چند خبر تبرّك مىجوييم،و بيشتر آن را از«تحفة الزائر»نقل مىكنيم.اول:از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت شده:زود باشد كه پارهاى از تن من،در زمين خراسان مدفون شود،هيچ مؤمنى او را زيارت نكند،مگر آنكه حق تعالى بهشت را براى او واجب كند و بدنش را بر آتش دوزخ حرام سازد،و در حديث معتبر ديگرى فرمود:پارهاى از بدن من در خراسان مدفون خواهد شد،هر غمناكى او را زيارت كند،البته حق تعالى اندوهش را برطرف كند،و هر گناهكارى او را زيارت نمايد،البته گناهانش را بيامرزد.دوم:به سند معتبر روايت حج پذيرفته باشد.راوى بعيد دانست و گفت:هفتاد حجّ پذيرفته؟!حضرت فرمود:آرى هفتاد هزار حج،گفت:هفتاد هزار حجّ؟!فرمود:چه بسا حجّى كه پذيرفته نباشد،هركه آن حضرت را زيارت كند يا يك شب نزد آن حضرت بيتوته كند چنان باشد كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد،گفت:چنانكه خدا را در عرش زيارت كرده باشد؟...

باز عنایت شـده لطف خدا
باز شـدم زائـر کوی رضا
رفتم و دیدم کـه به چشمان تر
گـرد رواقـش هـمه در التجا
به یاد یاران و عزیزان همه
در آستان او شدم در دعا

فردا يك كارت دعوت براي همه عاشقان صادرمي شود و براي همه دل هايي كه از غربت تا قربت را به نام امام رضا(علیه السلام) طي مي كنند. فرداروز زيارتي خاص امام رضاست.كارت دعوت را بخوانيم. بر ديده بگذاريم، وضو تازه كنيم و به حرم برويم.اگر در مشهد نيستيم هم دل خويش را با مشبك هاي ضريح آقا گره بزنيم. امروز روز ديگري است.

تو بر زخم دلم باریده اى باران رحمت را
تو را من می شناسم، منع پاک کرامت را
ازآن روزى که حلقه بر ضریحت بست دستانم
دلم شیدا شد و دادم زکف دامان طاقت را
در حرم نورانی آقا، نائب الزیاره و دعاگوی شما هستیم

در جست و جوی یار
بیست و سوم ذیقعده، روز زیارتی امام رضا علیه السلام است. زیارت، پیش از آنکه با عقل کوته بین آدمی سنجیده شود، حکایت دل را بازگو می کند. زائر اگر بداند و بشناسد که را زیارت می کند، دیگر نمی پرسد: کجاست. پس به راه می افتد و همچون حضرت خضر علیه السلام به دنبال آب حیات و چون موسی علیه السلام در پی عبدصالح روان می گردد. تا برسد، بیابد، بهره گیرد و کامیاب شود. آنچه زائر را به پیمودن راه ها و تحمل رنج سفر وا می دارد، کشش درونی و علاقه قلبی اوست...

در فضیلت ماه ذی القعده و به خصوص روز زیارتی امام رضا (علیه السلام) شایسته دیدیم مطالب ذیل را به محضر خوانندگان محترم تقدیم کنیم:مرحوم حاج شیخ عباس قمی در وقایع الایام و مفاتیح الجنان می نویسد :بدان که این ماه اول ماههای حرام است که حق تعالی در قرآن مجید ذکر فرموده (و آنها ذی القعده و ذی الحجه ، محرم و رجب است که در اسلام معظم و مکرم بوده اند) و سید ابن طاووس روایتی نقل کرده که ذی القعده محل اجابت دعاست در وقت شدت و در روز یکشنبه این ماه نمازی با فضیلت بسیار از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت کرده که مجملش آن است که هر که آنرا به جا آورد تو.به اش مقبول و گناهش آمرزیده شود و خصماء او در روز قیامت از او راضی شوند و با ایمان بمیرد و دینش گرفته نشود و قبرش گشاده و نورانی گردد و والدینش از او راضی گردند و مغفرت شامل حال والدین او و ذریه او گردد و توسعه رزق پیدا کند و ملک الموت با او در وقت مردن مدارا کند و به آسانی جان او بیرون شود. ( شرح این نماز پر فیض در مفاتیح الجنان آورده شده)

سپیده هشتم، عطر و رایحه ای آشنا دارد چنان که من و همه مشتاقان تو را، چونان آهن ربا به سوی خویش جذب می کند.ای پناه بخش خسته دلان و حاجت مندان! من نیز اسیر محبت تو هستم و سجاده نیازم را در حریم نورانی تو می گسترانم تا زائر نگاه و نفس گرم تو باشم.