مشهد الرضا(ع ) قبله راز و نياز عاشقان

قطره قطره عشق مي باريد از زمين و آسمان و جاري مي شد در مسير بهشت ... جاري مثل رود و رود جاري تا بهشت. قطره ها خود اما نيز باراني بودند و عشق را در اشک تکثير مي کردند و به سلامي بغض آلود رنگ اجابت مي گرفتند. آري! تمام راه ها ختم مي شد به بهشت. چه زنجير زن بود و چه سينه زن، چه زائر پياده بود و چه سواره، چه پير بود و چه جوان، چه زن و چه مرد و چه سياه و چه سفيد همه در يک راه قدم مي زدند، راه بهشت. اين جا مشهد عاشقان شده بود؛ قطعه اي از بهشت که به شکوه حضور بارانيانش غبار غربت را از حريم «غريب الغربا» شست و تجلي گاه ارادت شد...
+ نوشته شده در شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۱ ساعت 23:58 توسط بخشي
|
