وقتي آسمان، سجده برخاک مي کند"شاهد"
به زمين نگاه کن!آسمان، اين جا/سجده بر خاک برده است/گويي آسمان هم دريافته است/براي اعتلا بايد بر زمين سجده کرد/چنان که خورشيد نيز/- در طلب نور -/به طواف «شمس الشموس» مي آيد/و فرشته ها/به آدم ها دخيل مي بندند/و اين بار/ابرهاي باران زاي عشق/از زمين بر آسمان باريدند و/- و مي بارند هنوز -/و اين جا «حرم» است/که اذان در آن/به وقت شرعي شيدايي/از حنجره گلدسته هابه افق معرفت به آواز درآمد/- و آواز مي شود هنوز -/زائران/در روز زيارتي امام رضا(ع)نماز زيارت را قامت بستند/و مرا و ما را و شما را/و حتي فرشتگان را/به تماشا مي خوانند/نمازي که/به سلام مي رسد/اما به پايان؛ نه ما هم/هر کجا هستيم/با وضويي تازه/به اين نماز بپيونديم/ا...اکبر/و بسم ا...الرحمن الرحيم...
منبع:روزنامه خراسان
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱ ساعت 19:53 توسط بخشي
|