"صله رحم" در فرهنگ اسلامي، داراي جايگاهي والاست. "صله" به معناي جايزه و احسان است و معناي مصدري آن احسان و عطا كردن است. صله رحم به معناي ارتباط برقرار كردن مي باشد. (منجد الطلاب، ج2 ص2188)صله رحم، پيوستن با خويشان و محبت و سلوك داشتن با اقرباست و در قرآن و حديث بر آن تأكيد فراواني شده و گسيختگي آن به شدت نفي شده است. (همان)اهميت صله رحم تا حدي است كه خداوند در قرآن آن را قبل از كمك به فقيران و رهگذران ذكر نموده است. همچنين، در سوره اسراء مي فرمايد" حق خويشان و ارحام خود را ادا كن و نيز فقيران و رهگذران بيچاره را به حق خودشان برسان و هرگز اسراف روا مدار." ( اسراء / 26 ) و در جاي ديگر، آن را همتراز عدل و احسان مي داند ومي فرمايد: "همانا خداوند(خلق را) به انصاف و عدل و احسان و نيز به بذل و بخشش به خويشاوندان امر مي كند و از رفتارهاي زشت و ناپسند ظالمانه نهي مي كند و پند مي دهد و موعظه مي كند تا شايد متذكر و پندپذير باشيد." (نحل / 90)اين امر مهم تا جايي در قرآن پيش مي رود كه قطع صله رحم(قطع رابطه كردن) با خويشاوندان را صفتي از صفات منافقان بر مي شمارد و مي فرمايد: "شما (منافقان) اگر از فرمان خدا روي بگردانيد و يا در زمين فساد كنيد و قطع رحم كنيد، باز هم اميد نجات داريد." (محمد(ص) / 22) پيامبر(ص) در اين رابطه مي فرمايند: "من سره أن يمد الله في عمره و أن يبسط له في رزقه فليصل رحمه"؛ "هركس دوست مي دارد و خرسند مي گردد كه خداوند عمر او را طولاني گرداند و در زندگي روزي او با وسعت و بركت گردد، حتماً با قوم و خويش خود صله رحم كند." (اصول كافي) حضرت ثامن الحجج(ع) نيز در اين باره مي فرمايند: "خداوند عزوجل، سه چيز را با سه چيز ديگر همراه ساخته است:
1- اقامه نماز و پرداختن زكات همزمان؛ پس هر كه زكات نپردازد، نماز او قبول نيست.
2- به سپاسگزاري از او(خدا) و سپاسگزاري از پدر و مادر با هم فرمان داده است؛ پس هر كه از پدر و مادرش سپاسگزاري نكند، از خداوند سپاسگزاري نكرده است.
3- به رعايت تقوا و صله رحم با هم فرمان داده است؛ پس هر كس صله رحم نكند، تقواي الهي را رعايت نكرده است. ( خصال صدوق، ص156)امام رضا(ع) تقواي الهي را در گرو انجام صله رحم مي دانند و اين خود اهميت مسأله را نشان مي دهد. امام رضا(ع) همچنين مي فرمايند: "يكون الرجل يصل رحمة فيكون قد بقي من عمره ثلاث سنين فيصيرها الله ثلاثين سنة و يفعل الله ما يشاء؛ گاه مي شود كه از عمر انسان سه سال باقي مانده باشد و چون صله رحم كند، عمر سه ساله او سي سال مي شود." سؤال اين است كه: اين اصل مهم اخلاقي چگونه بايد انجام گيرد؟در زمانه حاضر كه رفت و آمدها كمرنگ تر شده، چگونه ممكن است اين امر(صله رحم) دوباره از سر گرفته شود؟دين مبين اسلام براي اين امر فرمول دارد، و آن توجه به روايات و احاديث است.امام رضا(ع) مي فرمايند: "روزي فردي امام علي(ع) را به ميهماني دعوت كرد. حضرت(ع) فرمودند: دعوت را مي پذيرم، اما به سه شرط. مرد عرض كرد: آن سه شرط چيست؟ فرمودند: 1- خارج از منزل چيزي برايم نياوري.2- چيزي را كه در منزل هست، از من دريغ نكني. هر چه هست، از آن پذيرايي كني.3- خانواده ات را به زحمت نيندازي.
ميزبان شرايط را قبول كرد و حضرت علي(ع) دعوت مرد را پذيرفت." (ذرة البيضاء)و در جايي ديگر مي فرمايند: "صل رحمك ولو بشربة من ماء و افضل ما توصل به الرحم كف الاذي عنها"، "صله رحم كن، هرچند با جرعه آبي باشد، و بهترين صله رحم خودداري از آزار اوست." (عيون اخبارالرضا، ج2، ص3)اصل هدف نبايد فراموش شود و از بين برود و به فخرفروشي و تجمل گرايي مبدل گردد. صله رحم بايد با تقواي الهي نيز همراه باشد. امام رضا(ع) مي فرمايند: "خداوند، رعايت تقوا و صله رحم را با هم فرمان داده است، پس هر كس صله رحم نكند، تقواي الهي را رعايت نكرده است." بر اين اساس، درخواهيم يافت كه صله رحم نيز بدون تقواي الهي جايز نيست.