بر در دوست به امید پناه آمده‎ایم                                همره خیل غم و حسرت و آه آمده‎ایم


چون ندیدیم پناهى به همه مُلک جهان                          لاجرم سوى رضا بهر پناه آمده‎ایم


از بیابان خطرخیز دیار ظلمات                            تا به سرچشمه نور این همه راه آمده‎ایم


بهر دیدار چو بودیم تهى از حسنات                        بر درش توبه کنان غرق گناه آمده‎ایم


چون نبودیم در این لشکر زوّار «امیر»                    لاجرم جزء سیاهىّ سپاه آمده‎ایم


ما نداریم به جز «کوى رضا» بارگهى                            به سر کوى تو با عشق و رضا آمده‎ایم


دست ما گیر و به مقصد برسان اى مولا!                            لنگ لنگان به تعب نیمه راه آمده‎ایم!


تو در این مصر عزیزى و گدایانى چند                                  به تمنا به در خانه شاه آمده‎ایم


هر طرف کوس «فنا» مى‎زند آهنگ رحیل                           ما به درگاه رضا بهر «بقا» آمده‎ایم


«ناصرم» خادم درگاه توأم اى محبوب                                 بی‎نوائیم پى برگ و نوا آمده‎ایم


 
                                                                                     “آیة الله العظمی مکارم شیرازی”