ای عظمت سبز تاریخ تو را از این دیر خرابات صدا میزنم تا صدای لرزانم به اوج بارگاهت برسد...




مولای من طوفان گناه آنچنان وجود خسته ام را نور دیده که این خرابات برایم
 
با وجود گناهان بسیار و فرقت بار خرابتر می نماید...




ای ضامن آهو دل را هوای آن را دارد که آهوی عهد خویش را پیاپی در محضرت بنشاند

 تا شاید ابراز عاشقی توان کرد.




مولای من مددی برسان تا گره های قفل این زندان که در خود محبوسم کرده

 از دست وپای خویش بر افکنم وبتوانم رشته محبت خویش را بر پنجره عشقت گره بزنم.





مولای من دعاکن تا خداوند دو بال پروازم عطایم کند .

آنگاه است که صبح تا شب برگرد کاخ عشق خواهم گردید تا آنجا که بی رمق گردم .

وچه نیکوست آن دم که با نگاهت جان دوباره یابم ونیرویی مجدد برای پروازی عاشقانه تر .




گویند به شماره هر دلی عشقی است .

اما انگار این مولا آنچنان کرده که هیبت عشقش دلها را از آن خود نموده.





خداوندا به حق ضامن آهو رشته ای از محبت او در وجودمان

 وبالی را برای پرواز به درگاهش عطایمان بفرما

وما را راضی به مقدرات خویش فرما.