سپیده هشتم

اى قافله ‏سالار اهالى معرفت!
اى قبله حاجات دل‏هاى به شوق نشسته!
تو زائرانت را به استطاعت مال نمى‏طلبى؛ حاجیان حرم تو، با معیار عشق و توفیق و طلب، مستطیع می ‏شوند.
زائران تو ابتدا خود را در میقات اشتیاق تطهیر مى‏كنند و سپس با سینه‏اى سرشار از لقاى یار، رخت سفر می ‏پوشند و پا به راه وصال می ‏نهند.
در ملكوت آستان تو ملایك طواف می كنند.
آنجا دل‏هاى تبرك گرفته از روشنى، نه هفت بار، كه هفتاد بار بین ضریح منورت تا روح مطهرت سعى مى‏كنند و سپس در عرفات عشق تو نماز زیارت مى‏خوانند.
زائران تو رو به پنجره فولاد دخیل می ‏بندند، از ضریح آیینه صفا می جویند و زمزم حاجاتشان را در سقاخانه اسماعیل می ‏نوشند.
اى واسطه فیض خدا!
اى حج باصفاى بینوایان!
دل‏هایمان را از زلال حقیقت سرشار كن و از چشمه‏سار معرفت، جرعه بنوشان تا در تنگناى جهالت جهان گرفتار نیاییم.