باران كه مي بارد ....بوي سخاوت خدا همه جا را پر ميكند .....
بوي گلاب كه ميشنوم ....هواي تو به سرم ميزند و يك ستاره ي پر نور دوباره روشناي قلبم ميشود ....دوباره عاشقانه ي دلتنگي و دوباره حس و حال مبهم و شيرين
دلم براي نشستن بر فرشهاي بارگاهت و بوي كيمياي فرشتگان آنجا تنگ شده ....
دلم براي يك لحظه فقط يك لحظه هيجان رسيدن نوك انگشتهايم به ضريح سردت كه گرما بخش اين همه زائر است ..........تنگ تنگ است
دلم براي بوي خوب بهشتي كه آنجا به وضوح حس ميشود .....تنگ است
واااااااااي از اين دل تنگم ....كه يك آسمان باران ميخواهد و يك دريا محبتِ نگاهِ شيرينت ....
واااي از اين دلم تنگم
هر روز تو را ميخواند به اميدي كه تو روزي او را بخواني و چون پرنده سبكبال بيايد براي بوسه زدن به اينهمه عشق
مست ميشوم وقتي از تو ميگويم ...و اين كلمات ميرقصد بي آنكه بداند چگونه دل اين صفحه را سياه ميكند ....
مثل دل سياه من...........
خوشا به سعادت آنان كه تو را از نزديك دارند .....و در آغوشت بارها آرامش را حس كرده اند
خوشا به حالشان كه از هر گوشه ي آن سرزمين نگاه كنند آفتاب طلائي حضورت را ميبينند

دلم براي اين همه عاشقانه تنگ است ...

+ نامه ای به امام رضا(ع) از: نیلوفر