مرحوم اربلى (از دانشمندان قرن هفتم) در خبرى‏ كه نقل نموده است از قول يكى از معاصران امام رضا(ع) مى‏نويسد:

هرگز نديدم كه‏ امام در سخن خويش نسبت ‏به كسى بى‏ احترامى كند و هرگز نديدم كه كلام ديگرى‏را قطع كند، و مى‏ گذاشت تا سخنانش به پايان رسد .. هيچگاه در برابر كسى كه‏ مقابلش نشسته بود پاهايش را دراز نمى‏كرد و تكيه نمى‏زد. هرگز نديدم به هيچيك‏ از خدمتكاران و غلامانش ناسزا گويد ..

آن حضرت فرموده است:

محبت‏ به ديگران‏ نيمى از عقلانيت و خرد ورزى است.

و از آنجا كه درصد قابل توجهى از كينه‏ ها ودلخورى‏ ها به سبب سخنان بى‏ مورد و بعضا نيش‏دارى است كه نسبت ‏به يكديگر اظهارمى‏گردد و شايد در اكثر موارد نيز بى‏ قصد و غرض باشد آن حضرت فرموده‏اند:

سكوت موجب جلب محبت مى‏گردد.

در پايان، از محضر نورانى امام رئوف و مهربان‏ حضرت رضا(ع) پوزش مى‏ طلبيم; چرا كه بيان يك ويژگى از ويژگيهاى خدايى ايشان ازعهده كسى ساخته نيست.

كتاب فضل ترا آب بحر كافى نيست كه تر كنم سرانگشت و صفحه بشمارم

ماهنامه كوثر شماره 15