سلام مولای من! میگویند امام غریب نوازی هستی .میدانم این منم که غریبه سفره مهمانیت بودم و رسم میزبانی را رعایت نکرده و در مهمان نوازی بی وفا بوده ام.

آقای من ! بعد از مدت ها حال تو میزبان دلم در این ماه خدا هستی ؛ ای میزبان دلشستگان با کوله باری از غم ها و دلتنگی هایم راهی حرم باصفایت گشته ام.

مولای من! می خواهم کبوتر دلم را عاشقانه طواف گرداگرد حرم پاکت پرواز دهم و از نسيم بخواهم كه بيرق گنبدت را بوسه‌اران كند و عطر دلرباي تو و اشك تمناي زائرانت را به اوج افلاك برد.


مولای من !می خواهم بوسه بر سجدگاه فرشتگان عرش الهی که هر روز زائر ضریح باصفایت میشوند بگذارم تا مگر عطر قدومشان مرا سیراب مست عشقت کنند.

ای آفتاب مهربانی ! هر روز از مشرق که طلوع میکنی انوار زندگی به این سرزمین می بخشی و جانی دوباره در رگ مردگان کائنات میدهی.

اي شمس‌الشموس! به میعادگاه عاشقی چشم دوخته ام تا جام کرامتت را بنوشم تا مگر شایستگی زائر قدوم گام های مولای مهدی بر این چشم های منتظر باشم.

ای دل نواز دلهای خسته! دلم بی تاب گشته .چرا که اگر مرا بپذیری تا چند روز دیگر چشمانم ضر یح باصفایت را میبیند و صحن زیبایت سجدگاه وصل به درگاه معشوق میگردد.