عقل و خرد هیچ فرد مسلمانی به سر حد کمال نرسد مگر این که ده خصلت در او جمع آید: به خیر و خوبی‏ هایش امیدوار باشند و از شر و بدی‏ هایش در امان، خوبی اندک دیگران را بسیار شمارد و نیکی بسیار خود را اندک داند، از درخواست نیازمندان ناراحت نشود در تمام دوران زندگی از دانش‏ اندوزی خسته نگردد، فقر و ناداری را در راه الله از ثروتمندی دوست‏ تر دارد، ذلت و خواری را در پیروی احکام الهی بر عزت با دشمنان الله ترجیح دهد، گمنامی را از شهرت بیشتر خواهد. و فرمود: دهمین خصلت چقدر با اهمیت است سئوال شد: کدام است آن؟ فرمود: هیچ کس را نبیند مگر این که گوید: او از من بهتر و باتقواتر است، زیرا که مردم دو گروه‏ اند: فردی که از او بهتر و پرهیزگارتر است و فردی که بدتر و پست‏ تر است. چون کسی را که از او بدتر و پست‏ تر است ببیند گوید: ممکن است خوبی این شخص پنهان باشد و این برایش بهتر است، ولی خوبی من آشکار است و آن موجب بدی و شر است برای من و چون شخصی را که از او بهتر و پرهیزگارتر است مشاهده کند برایش فروتنی نماید تا به او نزدیک شود. هرگاه چنین خوی و خصلت‏ هائی داشته باشد به عالیترین درجه از بزرگواری رسیده، نیکی‏ هایش بی‏ شائبه، نامش نیک، و بر همگان سروری و آقائی یابد.

عیون اخبار الرضا(ع)