سپیده هشتم

اى صادق آل پيامبر!

با بيانى بليغ و كلامى فصيح، زبان رساى اسلام بودى.

با سخنانى حكيمانه، منطقى استوار و علمى سرشار، برگزيده روزگار بودى و... بنده شايسته پروردگار! تجسّم صبر و اخلاص بودى، چشمه جود و سخاوت بودى، و كوه حلم و بردبارى، و نام آور فراست و شجاعت، و جلوه هيبت و جلالت.

چهره فروزان اهل بيت بودى، و وارث علوم رسالت. از سلاله پيامبران بودى، عطر و بوى پيامبر را مى دادى و مهابت و شكوه او را داشتى!

اى خورشيد مدينه دانش! كدام معلّمى را مى توان نام برد كه به اندازه تو، تربيت يافته مكتب عترت داشته باشد؟ كدام حوزه است كه شاگردى تو، برسر درِ آن نقش نبسته است؟ كدام فقيه است كه خوشه چين خرمن حديث تو نيست؟

اى امام صادق! تو، ناصرحقايق،دچار منصوردوانقى بودى،آن باطلى كه لباس حق پوشيده و جامه خدمت و خلافت به بركرده بود، تا رعيت را در هيئت شبانى بفريبد و گرگ ايمان و جان آنان شود.

شهادت تو، نشانى از مظلوميّت خطّ اهل بيت بود.